Platformy:

Jesteś na SwiatGry.pl» Recenzje» WiiU» Captain Toad Treasure Tracker

Informacje

  • Autor: Louis
  • Dodano: 20 lipiec 2015 15:56
  • Czytano: 1,262 razy



Najnowsze recenzje

Najczęściej czytane recenzje

Recenzja gry Captain Toad Treasure Tracker (WiiU)

Okładka gry Captain Toad Treasure Tracker
  • Producent: Nintendo
  • Wydawca: Nintendo
  • Dystrybutor PL: brak danych
  • Gatunek: logiczne, platformówki, zręcznościowe
  • Premiera: 13 listopad 2014 r.
  • Premiera PL: brak danych
  • Tryb gry: single player
  • Język: angielski
  • Nośnik: DVD
  • Cena: 149.90 zł
  • Nasza ocena

    9.0

  • Twoja ocena

    0 / 10

    Średnia: 0 / Głosów: 0

  • Cechy gry PEGI 3

    PEGI 3
    Gra dla wszystkich

Wymagania: konsola Nintendo WiiU

Pierwsza zapowiedź Captain Toad Treasure Tracker stała się jednym z powodów podjęcia przeze mnie decyzji o zakupie konsoli Wii U. W pewnym momencie odczułem, że od gier wideo oczekuję mimo wszystko czegoś innego niż dopieszczone przerywniki filmowe, trwające niekiedy dłużej niż fragmenty przeznaczone na prowadzenie rozgrywki. Zwyczajnie miałem ochotę włączyć tytuł, który nie będzie starał się, poprzez swoją estetykę i sposób prowadzenia narracji, wywrzeć na mnie wrażenie przebywania w kinie, ale będzie wymagał aktywnego uczestnictwa w tym, co widoczne na ekranie. Z odsieczą nadciągnęło Nintendo, oferując mi właściwie nostalgiczny powrót do czasów, gdy całe godziny spędzałem z Mario i jego przyjaciółmi, przemierzając kolorowe krainy, pokonując przeszkody i złośliwych przeciwników. Tym razem jednak głównym bohaterem przygody zaprezentowanej w grze nie jest dzielny wąsaty hydraulik, lecz jego mały przyjaciel, w Japonii znany jako Kinopio.


Przed wielką wyprawą należy się wyspać.


Toad, bo o nim mowa, czyli sympatyczny człowiek–grzybek, towarzyszył postaci w czerwonej czapce i niebieskich ogrodniczkach niemal od samego początku. Informował o tym, że księżniczka jest w innym zamku, ścigał się w zawodach gokartowych, grał w golfa, służył radą i pomocą graczom kontrolującym poczynania Mario w cyklu tytułów wydawanych przez Nintendo. Zawsze pełnił jednak rolę drugoplanową, w przeciwieństwie do innych bohaterów stworzonego przez Japończyków uniwersum, jak Luigi, Yoshi, Wario, a nawet wiecznie porywana Księżniczka Peach, które doczekały się własnych serii gier wydawanych na różne platformy. Sytuację Toada zmieniła pod koniec zeszłego roku premiera tytułu czyniącego uroczego stworka głównym protagonistą niemal epickiej przygody, umożliwiając tym samym miłośnikom kolorowego świata stworzonego przez wielkie N, poznać go z nieco odmiennej perspektywy.


Prawdziwemu odkrywcy nie straszne są wszelkie przeciwności.


Captain Toad Treasure Tracker jest grą logiczno-zręcznościową z elementami taktycznymi, w której gracz ma za zadanie ukończyć kolejne etapy o wzrastającym poziomie trudności. Każdy z nich stanowi osobną mapę z ukrytymi przedmiotami, elementami otoczenia pozwalającymi na interakcję i zmianę ułożenia niektórych fragmentów planszy, a także widoczną błyszczącą gwiazdką oznaczającą metę i wygraną. Gra składa się zatem z szeregu labiryntów wypełnionych przeszkodami, zagadkami, utrudniającymi eksplorację otoczenia, przeciwnikami oraz przede wszystkim skarbami poszukiwanymi przez głównego bohatera. Toad co prawda nie potrafi skakać, nie jest więc w stanie pokonywać w szybszym tempie zapadni, mostów czy ruchomych platform, ale toruje sobie drogę do celu przy pomocy innych umiejętności. Może ogłuszyć znajdujących się w pobliżu wrogów, rzucając wyciągniętą wcześniej z ziemi rzepką, w zawrotnym tempie przebijać ściany znalezionym niekiedy kilofem, a także wsiąść do wagonika górniczego i w ten sposób bezpieczniej pokonywać ciemne tunele.


Na szlaku czekają przeciwnicy i pułapki.


Wyprawa Kinopia nie różniłaby się jednak niczym od wielu podobnych gier utrzymanych w kreskówkowej estetyce i stawiających przed swoimi użytkownikami serię różnorodnych łamigłówek, gdyby nie wykorzystywany w niej interfejs. Muszę przyznać, że specyficzny kontroler konsoli Wii U świetnie spełniał swoją rolę, gdy podczas rozgrywki musiałem wykonywać, takie czynności jak celowanie w perspektywie pierwszoosobowej, uderzanie w obiekty widoczne na ekranie, dmuchanie w mikrofon czy rozglądanie się po mapie przez poruszanie nim na wszystkie strony. Choć Captain Toad Treasure Tracker jest produkcją przeznaczoną dla jednego gracza, to takie rozwiązanie umożliwia satysfakcjonującą zabawę dwóm osobom, czego doświadczyłem już przy pierwszej zmianie widoku wirtualnej kamery przeobrażającej zabawę w „rzepkowy” First Person Shooter. Mianowicie, gdy ja byłem skupiony na dokładnym mierzeniu w kierunku potencjalnych zagrożeń przy pomocy wyświetlacza obecnego w padzie, towarzysząca mi osoba, obserwująca przebieg wydarzeń na telewizorze, podpowiadała, gdzie skierować spojrzenie bohatera, by uniknąć zderzenia z przeciwnikiem lub ominięcia dużej ilości możliwych do zdobycia pieniążków. Nie muszę chyba nikogo przekonywać, w jakim stopniu uatrakcyjnia to kontakt z grą i sprawia, że przyjemność zwiedzania pięknej, lecz czasem niebezpiecznej krainy, można dzielić z innymi.


Nie wolno jednak poddać strachowi i dzielnie kroczyć przed siebie.


Sterowanie Toadem lub Toadette wesoło drepczącymi przez kolejne plansze, to rzeczywiście przyjemne i relaksujące doświadczenie, dalekie od tych, z jakimi zazwyczaj mamy do czynienia w wysokobudżetowych grach wideo. Szczerze mówiąc, już po kilkunastu minutach zapomniałem o sugerowanej przez sekwencję wprowadzającą fabule i w zupełności zagłębiłem się w poznawanie nowych poziomów i odkrywanie skrywanych przez nie sekretów. Muszę przyznać, że projekty niektórych z nich potrafiły zaskoczyć nie tylko swoją oryginalnością pod względem estetycznym, ale także pomysłowością, z jaką twórcy umieścili w nich pewne rozwiązania. Poszczególne etapy różnią się bowiem między sobą nie tylko pod względem długości czy rozpoznawalnych nawiązań do określonych gatunków tematycznych (bądź innych gier Nintendo), ale też niekiedy przekształcają zupełnie sposób prowadzenia interakcji z grą, dzięki nowym mechanikom znacznie uatrakcyjniającym rozgrywkę. Zaskakująca jest także pieczołowitość, z jaką autorzy Captain Toad Treasure Tracker zaprezentowali świat przedstawiony – począwszy od cegiełek, z jakich zbudowane są obecne w grze budowle, przez falującą wodę, po dmuchawce lekko kołyszące się na wietrze. W rezultacie oprawa graficzna, dzięki ikonicznym, lecz niezwykle dopracowanym modelom, może podobać się zarówno najmłodszym, jak i tym bardziej doświadczonym graczom.

Bez wątpienia gra, będąca debiutem sympatycznego grzybka w roli głównego bohatera, stanowi rzadko spotykaną w dzisiejszej elektronicznej rozrywce spójną całość, łączącą śliczną oprawę wizualną, przyjemne melodie i charakterystyczne odgłosy otoczenia z przemyślanymi oraz bardzo dobrze zaprojektowanymi zagadkami. Doskonale nadaje się na relaksujące wieczory przy konsoli, gdy najdzie ochota na poświęcenie odrobiny czasu ładnej i zajmującej grze. Captain Toad Treasure Tracker to jeden z tych tytułów, które posiadacze Wii U powinni mieć w swojej kolekcji, ponieważ reprezentuje wszystko to, co obecnie oferuje graczom Nintendo – świeży pomysł, dopracowany produkt i oprawę wywołującą uśmiech na twarzy nawet największego ponuraka.
  • Grafika: 9 / 10
  • Dźwięk: 9 / 10
  • Grywalność: 9 / 10
  • Żywotność: 8 / 10
  • Nowatorstwo: 10 / 10
  • Fabuła: 7 / 10
  • Czas gry: 20h

Najważniejsze cechy: pogodna, zręcznościowa, logiczna, familijna, regrywalna

Plusy

  • przyjemna mechanika
  • ładna oprawa graficzna
  • dźwięk
  • dużo poziomów

Minusy

  • momentami za trudna
  • brak trybu dla dwojga
Avatar użytkownika Louis
Louis mówi:

Captain Toad Treasure Tracker oferuje to czego oczekujemy od gier - dobrze przemyślaną mechanikę, przyjemną oprawę audiowizualną, zabawę na długie godziny i odczucie sprawowania kontroli nad widocznymi na ekranie elementami świata przedstawionego.

Komentarze (1)

  • Avatar użytkownika Karfein
    #1 | Karfein mówi:25 lipiec 2015

    Miejscami też mam ochotę odstawić na bok głębokie tytuły (zresztą podobnie mam z filmami - czasem naprawdę bierze ochota pooglądać klasykę kiczu). Niemniej jednak z Wii U wciąż czekam, aż zrobią softmoda - zbyt wiele jest produkcji niewydanych w Europie, czy Zachodzie w ogóle, bym aktualnie był zainteresowany tą platformą.
    Dotychczas nie śledziłem tej gry, ale jeśli powyższe warunki się zmienią, Captain Toad zawita na liście życzeń.